انتقادها از برانکو؛ غیر منطقی و هدفمند!

برانكو ایوانكوویچ حالا به این محكوم می شود كه دستش برای همه تیم ها رو شده و دیگر مربیان و بازیكنان حریف می دانند او با چه سیستم، تاكتیك و شرایطی تیمش را به میدان می فرستد. حتی تعویض های برانكو در طول یك بازی هم لو رفته و در یك كلام، این مربی كروات برای سرخپوشان تكراری شده است.

با این حال اما تیم برانكو هنوز هم یك تیم تهاجمی است كه آمار و آنالیزها ثابت می كند برای كسب برد در هر بازی به میدان می رود. تیمی كه اكثر دقایق بازی را در یك سوم دفاعی حریف می گذراند و توانایی آن را دارد كه با هر حمله، یك فرصت طلایی گلزنی بسازد. در دیدار برابر بادران و صنعت نفت آبادان در جام حذفی و همچنین تقابل با فولاد در لیگ، موقعیت هایی كه پرسپولیس برای گلزنی ساخت و از دست داد را با موقعیت سایر تیم های لیگ در هنگام گلزنی مقایسه كنید تا به نتایج جالبی برسید. اینكه پرسپولیس هنوز می تواند با 7 بازیكن در نیمه حریفش بازی كند و اینكه برانكو توانسته بالاترین میزان آمادگی بدنی را برای یك تیم در لیگ برتر بسازد كه بدون استراحت، بازی هایش را دنبال كند، نكته ای نیست كه بتوان از كنارش به سادگی گذشت.

این روزها به برانكو حمله می شود كه چرا تیمش بازی ها را نمی برد اما احتمالاً كسانی كه به برانكو بابت این مسائل انتقاد می كنند، یادشان رفته در هفته ای كه سرخپوشان مقابل فولاد متوقف شدند، سه فرصت ایده آل گلزنی داشتند و از سوی دیگر فاصله امتیازی شان با تیم دوم جدول از 7 به 8 امتیاز رسید. در همین فصل، برانكو توانست بهتر از لیگ پانزدهم امتیاز بگیرد، 10 پیروزی در 16 بازی و تنها یك شكست برای او رقم خورده در حالی كه توانسته شهرآورد رفت را نیز به خود اختصاص بدهد. جدا از اینكه فاصله امتیازی اش با استقلال همین حالا 14 امتیاز است كه یك حاشیه امنیت عالی به نظر می رسد.

معمولاً انتقاد كردن از یك مربی باید اصول، زاویه، منطق و فضای نتیجه گیری داشته باشد. مثلاً اگر بگوییم چرا برانكو قراردادش را تمدید نمی كند و از او بابت این مسئله خرده بگیریم، شاید منطقی تر از آن باشد كه بگوییم آقای برانكو! چرا تیم شما در اهواز، در حالی كه یك بر صفر از حریف جلو بوده و 3 فرصت طلایی را از دست داده، در دقیقه 89 بازی روی اشتباه دروازه بان تان گل خورده و بازی با تساوی تمام شده است؟! این حرف ها را معمولاً كسانی به زبان می آورند كه به دنبال سودی از انتقاد به برانكو می گردند. حالا برخی دیگر هم هستند كه معتقدند پرسپولیس به خاطر حذف از جام حذفی و همچنین تساوی بعد از 6 برد متوالی در اهواز، وارد بحران شده است!

برانكو شاید یك مربی متوسط باشد اما عملكرد سه فصل اخیر او نشان داده همین مربی متوسط، چه توفانی در فوتبال ایران به پا كرد. همین بازیكنان، همین تیم، همین مدیران در گذشته نیز در پرسپولیس بودند اما یادمان نرفته كه چه فجایعی به جا گذاشتند. اوضاع پرسپولیس به فاصله دو ماه قبل از حضور برانكو به شكلی بود كه پس از برد مقابل صبا در قم، محمد نوری كاپیتان تیم به خاطر ماندن در لیگ برتر و فاصله گرفتن از انتهای جدول، سجده شكر به جای آورد اما پرسپولیس در فصل پانزدهم توانست با امتیاز برابر با استقلال خوزستان، نایب قهرمان شود، فصل قبل قهرمان شد و حالا هم مدعی اول و صدرنشین لیگ است.