بازیکن یا پیشکسوت؟ نمایش یا کار؟

این روزها تحرکات مهدی رسول پناه بیشتر شده و او را مدام در جمع پیشکسوتان پرسپولیس می بینیم. سرپرست باشگاه که چند روز پیش در دفتر کارش پذیرای 4بازیکن قدیمی سرخپوشان بود، دوشنبه شب هم در جمع گروهی دیگر از آنها حاضر شد؛ کسانی که توسط شرکت پیشکسوتان کهن پرسپولیس دور یکدیگر جمع شده بودند.

طبیعتا چه بعد از نشست اول و چه بعد از ملاقات دوم، آن دست از پیشکسوتانی که از سوی رسانه ها طرف سؤال قرار می گرفتند به تعریف و تمجید از مدیران جدید پرسپولیس پرداختند و رسول پناه را دارای طرح و برنامه معرفی کردند. حالا ما کاری به درست و غلط ارزیابی های این دوستان نداریم، اما به نظر می رسد مدیران پرسپولیس در حال آزمایش همان نسخه ای هستند که احمد سعادتمند ابتدای کارش در استقلال سراغ آن رفت و به نتیجه هم نرسید.

اگر اخبار مربوط به روزهای شروع کار مدیرعامل استقلال را مرور کنید، در خواهید یافت او بیشتر وقتش را به برگزاری جلسه با پیشکسوتان استقلال اختصاص داد و تک تک این نفرات هم بعد از بیرون آمدن از اتاق آقای مدیر، در حمایت از او مصاحبه کردند. با وجود این طول مدیریت سعادتمند به یک ماه هم نرسیده بود که بازیکنان استقلال علیه اش پست مشترک گذاشتند و اعتبار او را نزد هواداران زیر سؤال بردند. فراموش نکنیم با وجود همه حرمتی که بازیکنان قدیمی و استخوان خردکرده فوتبال دارند، استفاده نمایشی از آنها صرفا برای مدت کوتاهی نتیجه بخش خواهد بود و بعد از آن باید ثمرات عملی کار مدیران نمایان شود.

بنابراین رسول پناه و سایر مدیران پرسپولیس هم به جای اینکه دلشان را به مصاحبه های تمجیدآمیز عزیزانی مثل خوردبین، فنونی زاده، عربشاهی و... خوش کنند، بهتر است مطالبات مالی بازیکنان را دریابند و آنها را آرام نگه دارند تا شاید با تمرکز بیشتر بتوانند به بقیه کارها برسند.