برانکو، مردی که واژه ها از ستایشش عاجزند

برانکو یک جنتلمن واقعیست. بدون شک همه او را دوست دارند. آبی و قرمز و رنگ دیگر ندارد. او دوست داشتنی ترین مربی خارجی است که به ایران آمده. در زمان حضورش در تیم ملی بدون کوچکترین جنگ و جدال و مصاحبه ی تند، تیمش را آماده می کرد و با حفظ شان سرمربیان داخلی با آن ها تعامل می کرد. نه با پرسپولیسی ها دعوا داشت و نه استقلالی ها و به معنای واقعی یک تیم ملی ساخته بود. تیمی که برای همه مردم ایران بود.

حالا و پس از گذشت ده سال از حضور برانکو روی نیمکت تیم ملی، او بازهم با شخصیتی مثال زدنی رفتار می کند. سرمربی تیم پرسپولیس که در این چند ماه به دلیل زیاده خواهی و مصاحبه های تند سرمربی تیم ملی وارد جنگ با کی روش شده بود، امروز همانند یک هوادار برای دیدن بازی ایران و قطر به استادیوم رفت تا به داستان ها خاتمه ببخشد و حواشی اطراف تیم ملی را بکاهد. این کار او باعث شد تا خیلی از پرسپولیسی ها هم با تیم ملی آشتی کنند و با لباس سفید، پرچم ایران و بدون هیچ حب و کینه برای حمایت از نام ایران بزرگ به استادیوم بروند.

اما پاسخ کی روش به این لطف چه بود؟! او نه تنها از حمایت برانکو تشکر نکرد بلکه خواستار عذر خواهی او نیز شد! البته از کسی که در گذشته از واژه هایی نظیر خرچنگ و قورباغه در جملاتش استفاده می کرد انتظاری بیش از این نیز نمی رود. البته ما با افتخار و غرور حامی تیم ملی خواهیم بود و تا رسیدن به موفقیت دست از این حمایت بر نخواهیم داشت اما صراحتا می گوییم که برانکو از شخصیت، ادب و متانتی بی تکرار دارد و حتی از لحاظ فنی نیز بسیار بالاتر جانشیانش در تیم ملی است. به راستی که هرچه از پروفسور بگوییم اصل کلام را نگفته ایم. واژه های نیز در ستایش او عاجزند.

نویسنده: محمدهمتی