تصویر شهامت و شرافت

دو؛ این بار مردم بیشتری دعوت بودند و باز هم بدون دعوتنامه. دعوت بودند تا از جعبه جادویی نظاره گر هنرنمایی او باشند. این بار جادوی ساق های جادوگر مهم نبود و مردم به تحسین نمایش تمام قد شرف و شهامت او پرداختند. تحسینی که محدود به فوتبالی ها و فوتبالدوستان نشد. موضوع فراتر از هواداری فوتبال بود. همان طور که خود کریمی به درستی اشاره کرد: «اگر پای حق وسط باشد، رنگ ها جذابیتی ندارد. از هواداران استقلال تشکر می کنم.»

سه؛ علی کریمی یکی از تماشایی ترین 90 دقیقه های عمرش را به نمایش گذاشت. او در 90 دقیقه مناظره با محمدرضا ساکت، دبیرکل فدراسیون فوتبال در برنامه «90»، همچون فرشته ای عمل کرد که به تنهایی تیمش را در یک مسابقه حساس از مهلکه نجات می دهد و روی سکوها و در رسانه ها، لقب قهرمان می گیرد. کریمی به چند کلمه پرکاربرد، معنای تازه و دوباره ای بخشید؛ شهامت، شجاعت، شرافت و راستگویی.

چهار؛ موضوع آن طور که کی روش می گوید، نیست. استعداد را نمی توان خرید همان طور که شرافت و با مردم بودن را نمی توان خرید. اینها ذاتی است و البته که گوهری گرانبها و نایاب. رمزگشایی از چرایی محبوبیت کریمی کار چندان سخت و دشواری نیست. کریمی در واکنش به صحبت های ساکت که قانع کننده نبود، خیلی موارد را به زمان سپرد تا روشن شود. از سویی برای پی بردن به خیلی موارد نیازی به گذر زمان و آینده نیست، تاریخ و گذشته است که برملا می کند. نگاهی به تاریخ و بزنگاه ها مؤید آن است که قرارگرفتن در صف مردم، از او چهره ای وفادار و با شهامت ساخته، نه «بزدل».