جذب مهاجم، واجب تر از نان شب

حتی اگر برانکو می ماند، باز هم باشگاه باید مهاجم می خرید. دلیلش واضح است. آنها علی علیپور را احتمالا از دست خواهند داد و ماریو بودیمیر هم اگر چه در قواره پرسپولیس نبود اما به هر حال مهاجم بود و دیگر قصد بازگشت ندارد.

در واقع چه علیپور بماند چه نماند، پرسپولیس باید مهاجم بخرد اما مدیران باشگاه اصلا حواس شان نیست. نه به پست های خالی و نه به لیستی که برای اضافه شدن هر بازیکن به آن، یک نفر باید حذف شود. در چنین شرایطی، مدیران پرسپولیس فرشاد احمدزاده را جذب کرده اند که در پست او چندین بازیکن آماده دارند و البته بعد از جذب شماره 10 سابق، دیگر سراغ بشار رسن نرفته اند. از طرف دیگر شایعه توافق آنها با محمدحسین کنعانی زادگان به گوش می رسد. آن هم در حالی که پرسپولیس در خط دفاع نیز به اندازه خط میانی اش ستاره دارد. البته این یک واقعیت است که با توجه به سن و سال سیدجلال و محرومیت های گهگاه شجاع، پرسپولیس یکی، دو ذخیره مطمئن در دفاع میانی نیاز دارد و اتفاقا خودِ برانکو هم دو مدافع جدید خواسته بود اما آیا کنعانی زادگان آن مدافعی هست که ذخیره سیدجلال و شجاع بودن را بپذیرد؟ حال آنکه می داند پرسپولیس در چنین پستی حسین ماهینی و حتی محمد انصاری را هم دارد. حتی اگر ماهینی و انصاری را مدافعان چپ و راست پرسپولیس در این فصل به حساب بیاوریم، آیا کنعانی زادگان حاضر است تا روزی که سیدجلال یا شجاع به هر دلیل نباشند، روی نیمکت بنشیند و اعتراض نکند؟

از طرفی آیا بهتر نیست پرسپولیس که علیپور را تقریبا از دست داده، قبل از هر چیز به فکر پر کردن جای خالی احتمالی آنها باشد؟ البته کم نیستند بازیکنانی که سابقه بازی کردن در نقش مهاجم را دارند و حتی گل های حساسی برای پرسپولیس به ثمر رسانده اند اما پرسپولیس کسی را می خواهد که ذاتا مهاجم باشد، ششدانگ و گلزن. چه علیپور بماند چه نماند، خرید مهاجم برای این پرسپولیس از نان شب هم واجب تر است.