خاطره بازی : روزی عقابی

سریال «عکس‎نوشت» در این قسمت به یکی از محبوب ترین ستاره های تاریخ فوتبال ایران رسیده است. به احمدرضا عابدزاده که نظرسنجی ها برای انتخاب بهترین گلر تاریخ ایران هرگز بدون حضور او برگزار نشده اند. او سال ها در پرسپولیس و تیم ملی دروازه بانی کرد و لااقل در سال های پس از انقلاب هیچ دروازه بان دیگری از لحاظ افتخار و کسب محبوبیت به او نزدیک هم نشد.

احمدرضا عابدزاده خردادماه1345 در آبادان متولد شد و به روال اکثر بچه های آبادان فوتبالیست از آب در آمد. چند سال بعد وقتی ششمین فرزند خانواده عابدزاده به اصفهان مهاجرت می کرد توی ساک سفرش فقط یک جفت دستکش دروازه بانی داشت. او در اصفهان پروبال گرفت و به تیم ملی جوانان رسید. در لیگ قدس موثرترین بازیکن منتخب اصفهان بود و الهام بخش این تیم در دو قهرمانی سال های 65 و 66. تیم باشگاهی اش –تام اصفهان- آن روزها یکی از دو قطب فوتبال اصفهان بود و رقیب اصلی سپاهان. همراه با تام در اولین لیگ باشگاهی بعد از انقلاب، استقلال را در تهران یک بر صفر شکست داد اما همین استقلال در پایان فصل قهرمان شد و دروازه بانش کسی نبود جز احمدرضا عابدزاده! روز فینال استقلال با دو ارسال از امیر قلعه نویی، گلی را که احمدرضا از نادر میراحمدیان خورده بود باطل کرد و پرسپولیس را 2-1 برد. این اولین جام باشگاهی عابدزاده در فوتبال ایران بود. بعدها با پرسپولیس بارها قهرمان ایران شد و با تیم ملی ایران هم در پکن قهرمانی آسیا را جشن گرفت.

اولین بازی ملی او روز هشتم اسفندماه 1365 مقابل کویت بود. او با 20سال و 248روز سن، ستاره بی چون وچرای آن میدان سخت بود و با سیوهای خیره کننده اش ایران را مقابل کویت قدرتمند آن زمان در بازی نگه داشت. بعد از قریب 70بازی ملی، آخرین کلین شیت ملی عابدزاده باز هم مقابل همین کویت در مقدماتی جام جهانی1998 رقم خورد. آخرین بازی ملی احمدرضا هم جدال ایران و آلمان در جام جهانی بود که با گل های بیرهوف و کلینزمن به سود ژرمن ها تمام شد.

عکس های قدیمی فرشاد عباسی از احمدرضا عابدزاده، از روزهای درخشش او درون دروازه تا روزهای سخت بیمارستان کسری را به تصویر کشیده اند. او پیش از این سکته مغزی نابهنگام، بارها برای درمان زانوی مصدومش روی تخت بیمارستان ها خوابیده بود و هنوز هم آثار به جامانده از این دو اتفاق را با خودش حمل می کند. می گویند در آن سال ها یک پزشک آلمانی بعد از دیدن عکس زانوی احمدرضا با تعجب از او پرسیده بود: «تو چطور می توانی با این زانو راه بروی؟» و عابدزاده پاسخ داده بود: «من با این زانو راه نمی روم، ورزش حرفه ای می کنم! من دروازه بان تیم ملی ایران هستم.»