ستاره روز: نابغه معمولی با شماره ۷۰

 وقتی در شرایط تک به تک توپ را به تیر دروازه نفت آبادان کوبید، به نظر می رسید آخرین فرصت اش برای گلزنی در این جدال را از دست داده است.

واکنش حسرت بار علی علیپور به خراب کردن این موقعیت، هواداران پرسپولیس را برای از دست دادن 2 امتیاز در این نبرد خانگی آماده کرده بود اما تنها لحظاتی بعد، گوینده ورزشگاه نام همین بازیکن را به عنوان زننده اولین گل مسابقه به زبان آورد. علی علیپور دوباره در لحظات حساس، پسر مورداعتماد برانکو بود. مهاجمی که گل اول به صنعت نفت را با چاشنی شانس به ثمر رساند و روی گل دوم، دقت، خونسردی و بی رحمی اش را به رخ تیم رقیب کشید. او در پرسپولیس همیشه یک بازیکن مکمل بود اما حالا در یک نیم فصل به اندازه هر 3 فصل گذشته حضور در باشگاه گلزنی کرد تا مرد اول خط حمله سرخ ها باشد.

علیپور، همه آن چیزی است که پرفسور برای خط حمله تیم اش می خواهد. فوتبالیستی با مقادیری قابل توجه از جاه طلبی که حتی درخشیدن در دربی برای راضی شدن او از خودش کافی نبود. یک بازیکن سختکوش، دونده، تسلیم ناپذیر که نه چهره اش شبیه ستاره هاست و نه شماره پیراهن اش به سوپراستارها شباهت دارد اما در جریان بازی از خسته نشدن، خسته نمی شود و آنقدر به مبارزه ادامه می دهد که دیگر حتی نای جشن گرفتن گل هایش را هم ندارد.

او درست در مسیر مخالف مهاجمانی است که پرسپولیس در این سال ها به چشم دیده است. ساده گل می زند و سخت حاضر می شود تن به خوشحالی بدهد. درست برعکس فورواردهایی که سخت گل می زدند اما برای هر گل، ساعت ها به مرور برنامه هایی برای جشن و شادی می پرداختند.