علی بیرو؛ اگه میتونی جای من رو بگیر!

علیرضا بیرانوند پنجمین سال به عنوان گلر شماره یک تیم ملی را آغاز کرده و با حداکثر آمادگی در مسابقات باشگاهی و ملی شرکت می کند.

علیرضا بیرانوند سیر صعودی پیشرفت را خیلی زود طی کرد و از دروازه بان شماره سه یک تیم معمولی در تهران، به گلر اصلی تیم ملی تبدیل شد. او در نفت تهران درخشش قابل توجهی داشت و سپس به پرسپولیس پیوست و همزمان کلید سنگر تیم ملی را نیز به دست آورد. ثبت کلین شیت های متوالی در تیم برانکو و نمایش های درخشان در تیم کی روش سبب شد تا خیال هر دو مربی خارجی از یک دروازه بان مطمئن راحت شود و به سراغ پست های دیگر بروند.

بیرانوند 194 سانتی متری اما در جام جهانی و جام ملت ها درخشش اصلی را از خود نشان داد. کلین شیت برابر مراکش، درخشش مقابل اسپانیا و سیو پنالتی رونالدو در حالی رقم خورد که او در لیگ قهرمانان نیز با پرسپولیس به فینال رسید و سپس در تیم کارلوس کی روش، روزهای موفقی را سپری کرد تا پیشنهادات اروپایی یکی پس از دیگری فرا برسند.

اما او در پرسپولیس ماند و تا 1402 نیز تمدید کرد تا خیال پرسپولیسی ها همچنان آسوده باشد. نکته جالب درباره بیرانوند این است که او در این سال ها ثبات فوق العاده ای در تیم ملی داشته و علی رغم حضور رقبای قدرتمند، همیشه گلر فیکس تیم ملی بوده است. بیرانوند در این مدت سیدحسین حسینی، حامد لک، رشید مظاهری، محمدرضا اخباری و... را پشت سر خود احساس کرده اما همیشه با نمایش هایی بهتر از رقبا، جای خود را در ترکیب تیم تثبیت کرده است.

حالا پس از یک بازی جنجالی که بیرانوند 90 دقیقه در آن تحت فشار بود و شعارهای مختلفی را تحمل کرد، او به اردوی تیم ملی ملحق شده و دوباره در کنار رقبایش تمرین می کند و البته یک پیغام قدیمی را برای تمام دروازه بان های ایرانی دارد؛ اگر می توانند جای او را بگیرند!