قاب ویژه؛ سند تحول مثبت در پرسپولیس

بسیاری بر این باورند كه بازیكنان پرسپولیس بعد از كسب سه قهرمانی لیگ برتر، چهار جام دیگر و نیز راهیابی به فینال لیگ قهرمانان آسیا، امسال از انگیزه كافی برای ادامه درخشش بهره مند نیستند.

این به طور كلی ادعای غلط و دور از ذهنی نیست. همه جای دنیا هم تهییج بازیكنان در موقعیت مشابه كار بسیار سختی به نظر می رسد؛ ماموریت دشواری كه بر عهده كالدرون قرار گرفت و او را به دردسر انداخت. پرسپولیس امسال در همه اركانش تا حدودی با مشكل اشباع شدگی مواجه بود، اما حداقل در اصفهان چیزی غیر از این دیدیم.

پرسپولیسی ها نه تنها در فولادشهر سه گل زدند و با همه وجود برای حفظ دروازه خودی تلاش كردند، بلكه در بیرون از زمین هم انگیزه و عطش كم نظیری برای كسب این برد داشتند. در جریان شادی گل های دوم و سوم پرسپولیس، شاهد هجوم نیمكت نشین های تیم به سمت زمین و زننده گل بودیم؛ آنچه از بازگشت نسبی یكپارچگی و تمنای پیروزی به اردوگاه سرخ ها حكایت دارد.

همچنین واكنش های هیجانی بوژیدار رادوشوویچ بعد از سیوهایش، علامتی دیگر در همین راستا به شمار می آید. شاید اینها نشانه های كوچكی به نظر برسند، اما واقعا مهم هستند. وقتی ثانیه آخر دربی رفت لیگ پانزدهم بعد از گل جری بنگستون همه نیمكت نشین های پرسپولیس وسط زمین ریختند، معلوم بود كه آن تیم آینده درخشانی دارد. این نشانه ها را باید جدی گرفت.