لطفا ما را بینندگان عزیز خطاب نکنید!

گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من
آنچه البته به جائی نرسد فریاد است
یغمای جندقی

بی گمان این بیت مصداق کاملی از درد و دلهای مردم است. ما در سرزمین بی عیبان هستیم! و این خودخواهی ما را تا بی انتهای پوچی برده است. دستگاه اداره تلویزیون که حتی دانشگاه خطابش می کنند نمونه ای از این حکایت است. مجری برنامه حاضر می شود و پس از ذکر خدای با این جمله ما را خطاب قرار می دهد " بینندگان عزیز "
این بینندگان عزیز چه کسانی هستند؟!

این بیننده عزیز همان است که برای دیدن یک برنامه باید زجرش دهند! نخست با مجریانی که آنقدر در کار خود ضعف دارند که باید بیننده را از هر چه عزیز بودن است پشیمان کند.
 
از مجریان برنامه اجتماعی و آن حکایت سوئیسی و تغییر لباس نمی گویم. از مجریان ورزشی سخن دارم (شکر گزارم که جز مسابقات ورزشی میزبان هیچ برنامه ای از تلویزیون نیستم).

مجریانی که گزارشگری را با میدان تره و بار اشتباه گرفته و فریادهای بی موردشان تمامی ندارد. از مجریانی که خود را در حد گواردیولا می دانند و مدعی هستند که آنها پول مفت برای کارهای خودشان می گیرند و از یاد می برند که خودشان هم مفت در کارشان گران هستند. مجریانی که خود فقط حرف (از نوع بی مورد) می زنند و مجالی برای پاسخ به سوالات اکثرا بی معنایش نمی دهند.

از تلویزیون صحبت می کنم که برای سانسور مسابقات پخش مستقیم دارالمجانینی تدارک می بیند و دست به دعا می شوند که مجری خارجی در اقلیم دیگر برای ما لباس مناسبی به تن کند!

البته اگر تصاویر به موقع به دستشان برسد و پیشکش به اپلیکیشن ها نکنند.

از تلویزیونی صحبت می کنند که آدمهای اضافی چون رضا جاودانی را سالها است به مردم تحمیل و کسی نمی داند غیبت او با حضورش چه تفاوتی دارد.

و حالا از تلویزیونی صحبت می کنیم که بسیار راحت کارشناسانی را دعوت و فرصت نه تنها نمی دهد (که البته باید از این بابت در بسیاری از مواقع از آنها تشکر کنیم که شنیدن مباحث بی فایده را محدود می کند) بلکه دقایقی از نیمه دوم را هم نشان نمی دهد چون فلان آقا باید بیاید از اپلیکیشن و جایزه ای مرتب بگوید و تکرار کند چون همان تکراری هائی که برای سامانه ها و اسپانسر هائی می آمدند که قرار بود ورزشگاه و باشگاه برایمان بسازند اما سرانجام به همت روسای ژن برتریشان رفتند. البته آگهی هائی که به بهانه ورزش جیب تلویزیون را پر پول و نمدی برای کلاه ورزش ندارد.

دوستان تلویزیونی! لطفا ما را "بینندگان عزیز خطاب نکنید"