نامه ی یک هوادار برای مهدی طارمی

در شبی که قرار بود قران به سر گیریم و برای تمام انسان ها دعا کنیم به یک باره دلم را شکستی و هر چه کردم دعایت کنم، تنها کدورتی بر دلم سنگینی می کرد. خواستم خاطرات خوش با تو بودن را در ذهنم مجسم کنم، اما با این همه بدی که در حقمان کردی چه می کردم.

شاید به همان اندازه حق را به خودت دهی، اما، ما برای این فصل رویاهایمان را با تو به سر خط رسانده بودیم، چرا دوباره برگشتی و الکی امیدوارمان کردی و ما باز هم ساده لوحانه هر جا بودیم به افتخار تو ایستادیم و تمام صفحات حقیقی و مجازی را با نام تو رنگین کردیم، حال خودت بگو مهدی، با این صفحات که تنها بعد از قرار تو با مدیران بر جایی گذاشته ایم چه کنیم .

هواداران هنوز هم گل های دربی را از یاد نبرده اند و به همان اندازه پنالتی از دست رفته ات را، همان طور که خوشی دربی مانده است همان قدر هم تلخی اش ضعیف هم که باشد ماند، اما تو چرا روی تمام خوشی های ما خط کشیدی؟

مهدی قلبم شکست و برای اولین بار در تمام زندگیم در کنار تمام بد بختی ها برای سایه ی سنگین مرگ را حس کردم و وقتی که نفس هایم در نیمه های شب بادیدن تصاویرت در فضای مجاز ی و لبخندت با لباس تیم ترکیه ای دو قدم مانده بود تا مردن، اما زنده ماندم تا فقط یک چیز را ببینم، ذلیل شدنت را، همان طور که به خاطر این روزها ذلیلم کردی و سبب شدی مورد تمسخر عده ای آدم توحش زده ی رقیب قرار گیرم .

آقای طارمی، هم اکنون که این متن را می نویسم قلبم در سینه ام سنگینی می کند و آه می کشم، نه برای رفتن تو و رفیق پر از حیله و کلکت، برای این اه می کشم که در این دو سال که تو را از هیچ به آسمان ها رساندیم و در ورزشگاه ها کم نبودند کسانی که با عشق تو را فریاد زدند تا بزرگ شوی و تو چقدر خوب جبران کردی.

برای همیشه عکس تو را، یاد تو را و تمام انچه برای تو ساخته ایم را از بین می بریم و به حرمت شب قدر، قسم می خوریم که مرد نباشیم تا این همه نامردیت را جبران کنیم و قول می دهیم منتظر تو و رامین خواهیم بود.

به هم می رسیم، به زودی، بازی های مقدماتی جام جهانی!

هوادار سرخ، عبرت بگیر و هرگز امشب را از یادت نبر، برای یک تسویه حساب بزرگ با کیروش و نوچه ها!

نویسنده: محمد سلیمی