هیچ تحسینی ابدی نیست

 حامد لک یکی از خریدهای این فصل پرسپولیس بود که در چارچوب دروازه درخششی غیرمنتظره داشت. او در لیگ قهرمانان آسیا با عملکرد بسیار خوبش همه را مات و مبهوت گذاشت و نقش بسیار مهمی در صعود پرسپولیس به بازی فینال داشت. لک در تمام طول این تورنمنت تنها چهار گل دریافت کرد و عجیب اینکه هر چهار گل هم از روی نقطه پنالتی (یکی روی ریباند پنالتی) بود. حامد در مسابقات متعدد از جمله برابر التعاون، الشارجه و النصر بارها فرشته نجات پرسپولیس شد و در پنالتی های نیمه نهایی هم یکی از ضربات تیم حریف را گرفت تا راه صعود سرخپوشان به فینال هموار شود.

با این حال بعد از بازی نهایی آسیا، روند گل خوردن های لک در لیگ بیستم شروع شده است. او اولین گل فصلش را برابر نساجی دریافت کرد، بعد یک گل از ذوب آهن خورد، سپس مقابل سپاهان کلین شیت کرد، اما در دربی تهران دو بار دروازه اش باز شد، در مصاف با فولاد هم لک یک بار مغلوب شد تا نهایتا دو گل هم از آلومینیوم اراک بخورد. به عبارت دیگر بعد از فینال آسیا، پرسپولیس 6 بازی برگزار کرده و لک 7 گل خورده که روی بعضی از آنها، مثلا گل دوم آلومینیوم مقصر بوده است.

قرار نیست یک گلر همیشه خوب باشد و در تمام مسابقات کلین شیت کند، اما بدون تعارف روند فنی حامد لک رو به نزول بوده و جای دفاع ندارد. او باید بداند در فوتبال هیچ تحسینی ابدی نیست و فوتبالیست ها همان قدر که موقع درخشش تایید می شوند، هنگام ارائه عملکرد ضعیف هم باید منتظر نکوهش و انتقاد باشند. لکِ لیگ باید هر چه سریع تر به استانداردهای لکِ آسیایی نزدیک شود.