چطور می خواهید شهرآورد را ۹۰ به ۱۰ برگزار کنید؟!

در سال ۲۰۱۸ ممکن است هرکس به ورزشگاه برود، راهی بیمارستان شود. شما باید خوش شانس باشید که به ورزشگاه بروید، یک بازی ببینید و به خانه برگردید! این اوج خوش شانسی در لیگ برتر به شمار می رود.

شاید بتوانیم چشم مان را روی نتایج فاجعه باری که تیم ها در این هفته از فصل هجدهم به دست آورده اند، ببندیم، اما نمی توانیم اتفاقات هفته سوم را فراموش کنیم؛ سنگ پرانی در ورزشگاه غدیر اهواز و آزادی تهران و درگیری شدید بین طرفداران استقلال و پرسپولیس با اهوازی ها و تبریزی ها. امکان ندارد این هفته و حوادث تلخ آن مثل مصدومیت ۱۰۵ نفر در استادیوم آزادی را از یاد ببریم. شما کجای دنیا می توانید بی نظمی را تا این حد ببینید که برای یک بازی فوتبال، ۱۹ نفر از استادیوم، راهی بیمارستان شوند، چرا؟ چون از سکو های مقابل، افرادی دیگری با سنگ و ترقه حساب شان را رسیده اند!
این وضعیت امنیت ورزشگاه های ما در فصل هجدهم است. در سال ۲۰۱۸ ممکن است هرکس به ورزشگاه برود، راهی بیمارستان شود. شما باید خوش شانس باشید که به ورزشگاه بروید، یک بازی ببینید و به خانه برگردید! این اوج خوش شانسی در لیگ برتر به شمار می رود.

حالا با این تفاسیر، مسئولان سازمان لیگ و مدیران فوتبال این مملکت تصمیم گرفته اند دیدار حساس شهرآورد روز ۵ مهر را برای اولین بار، با معادلات و شرایط جدیدی برگزار کنند. آن ها می گویند این شهرآورد که در هفته هشتم برگزار خواهد شد، اولین شهرآورد تاریخ است که ظرفیت میزبان و مهمان در آن تفکیک می شود.

به معنای دیگر، آن ها می خواهند برای تیم میزبان یعنی استقلال، ظرفیت ۹۰ درصدی برای حضور هوادارانش اختصاص بدهند و پرسپولیس که مهمان این بازی است، باید از ظرفیت ۱۰ درصدی مهمان استفاده کند. این اتفاق، شروع حرفه ای گری در فوتبال ایران به شمار می رود و می تواند شرایط شهرآورد ها را مثل تمام دنیا، به سطح استاندارد برساند، اما آیا همین مدیران کنونی، می توانند چنین پروژه مهمی را مدیریت کنند؟

آن ها که در برگزاری بازی ساده بین استقلال خوزستان و پرسپولیس در اهواز و همچنین استقلال و تراکتورسازی در تهران، تا این حد ضعیف عمل کرده اند، توانایی آن را دارند که شهرآورد بزرگ تهران، یکی از مهم ترین شهرآورد های دنیا را با در نظر گرفتن ظرفیت ۹۰ به ۱۰ به سود میزبان برگزار کنند؟ مثلاً راهکارشان برای تماشاگری که ۸ صبح می خواهد به ورزشگاه برود، اما خارج از ظرفیت ۱۰ درصد یا ۹۰ درصد است، چه خواهد بود؟

مدیران فوتبال ایران چطور می خواهند فشار ناشی از هیجان و جذابیت های شهرآورد روی سکو ها را کنترل کنند؟ در دو بازی اهواز و تهران، قسمتی از ظرفیت ورزشگاه خالی بود، اما استادیوم ها به میدان جنگ شباهت داشت؛ حالا چطور ممکن است ۹۰ درصد ورزشگاه را به تیم میزبان بدهند و ۱۰ درصد تیم مهمان امنیت کافی داشته باشد؛ یا برعکس؟ چه کسی امنیت مردم ایران در ورزشگاه ها را تأمین می کند؟ می توان به این مدیران برای شهرآورد و پروژه ای که در ذهن دارند، اعتماد کرد یا قرار است تعداد مصدومان در ورزشگاه ها، برای هفته های آینده بیشتر شود؟